Za miedzą

Za miedzą

Za miedza czyli miejsca mi bliskie …

Ruiny kaplicy w Kicharach

Lipiec 2, 2014 | Comment

Przemierzając szlakami turystycznymi piękną Ziemię Sandomierska co chwila możemy natknąć się na rożne ciekawostki przyrodnicze i historyczne , zabytki pamiętające początki naszego państwa . Ruiny baszty w Kicharach są właśnie jednym z wielu takich przykładów .

Ruiny tej baszty wraz fragmentami murów są pozostałością po znajdującym się tutaj dworze obronnym zwanym tez zamkiem lub forteczką . W czasach świetności tej budowli przebiegał przy niej średniowieczny szlak z Zawichostu do Sandomierza . Najstarszy znany opis tego miejsca z 1615 roku opisuje tak tą budowlę
… od najdawniejszych czasów stał na pagórku w Kucharach dwór murowany na piętro zameczkiem zwany . Obszerne podwórze i i zabudowania dworskie opasane były wysokim murem z czterema basztami po rogach i dwoma z cisowego kamienia bramami …
Jak do tej pory nie udało się ustalić który z właścicieli Kichar był budowniczym tego zameczku . Być może był nim Bartko , pierwszy potwierdzony właściciel tych ziem lub późniejsi właściciele Kichar i okolic tacy jak kasztelan Zawichojski i sędzia Sandomierski zwany Pełką z Przezwodów Możliwe też że budowniczymi zameczku był ktoś z rodzin Lipnickich , Stanisławskich czy Mlodziejowskich którzy kolejno byli posiadaczami Kicharskich włości .
W roku 1613 podskarbi nadworny koronny Jacek Młodziejowski odsprzedał majątek Kichar nadwornemu marszałkowi koronnemu Prokopowi Sieniawskiemu . W roku 1616 żona Sieniawskiego przekazała zameczek wraz z okolicznymi ziemiami na rzecz fundacji Benedyktynek Sandomierskich . przez następne 250 lat zameczek służył zakonnicom min jako miejsce schronienia w czasie wojen i epidemii . W latach 1623-1628 przeniosły tu swoją siedzibę gdyż ich Sandomierska siedziba spłonęła .
Przez wszystkie lata pobytu w tym miejscu zakonnic zameczek utrzymywany był w dobrym stanie , na jego terenie powstał mały murowany dworek , piekarnia , olejarnia , budynek gospodarski , cztery chlewy , stajnia , obora , owczarnia i studnia . W obrębie murów znajdował się tez malutki drewniany kościółek i kaplica .
Z roku 1819 pochodzi ostatni znany opis zameczku , a brzmi on tak .
… dwór i folwark w kwadrat murem obmurowany , z dwiema bramami . Pierwsza brama z południa a druga z północy , murowane i gontem podbite . W rogach muru trzy baszty murowane , południowa , wschodnia i zachodnia . Baszta południowa i zachodnia nie posiadały sklepienia a wschodnia posiadała sklepienie pokryte gontem . Baszta wschodnia przeformowana na kaplicę Św Jacka . Wewnątrz muru znajdował się murowany dworek , folwark , obory , chlewy , stajnia , spichlerz murowany i stodoły ….
Powyższy stan utrzymał się aż do roku 1865 kiedy to Benedyktynki Sandomierski zostały zmuszone do opuszczenia tego miejsca przez ukaz cara Aleksandra II . Cały okoliczny majątek przeszedł wtedy na rzecz Skarbu Państwa . W tym samym roku grunty dworskie zostały przekazane okolicznym chłopom pod uprawę a zameczek został sprzedany na licytacji . Po tym zdarzeniu większość murów i zabudowy zameczku zostało rozebrana . Ostała się tylko baszta wschodnia w której mieściła się kaplica Św Jacka , ocalała też część murów przy tej baszcie . W czasie II wojny światowej a konkretnie w roku 1944 zniszczony przez pocisk artyleryjski został dach i sklepienie kaplicy . Od tej pory kaplica stopniowo popadała w ruinę ale aż do lat 60 tych XX wieku kaplica ta funkcjonowała i odbywały się w niej różne nabożeństwa . W latach 70 tych XX wieku w niewyjaśnionych okolicznościach z kaplicy zniknął obraz Św Rocha oraz dzwon . Wtedy tez kaplica w baszcie została całkowicie opuszczona .
Dziś baszta jest przyciągająca turystów ruiną stojąca przy nie utwardzonej drodze na której końcu znajduje się malowniczy wąwóz . Do baszty można bez problemu wejść przez znajdujące się jej ścianach dziury . W środku podziwiać jeszcze można resztki malowideł znajdujących się na ścianach . Na samym szczycie baszty zobaczyć jeszcze można dwu ramienny metalowy krzyż który jest jedyna pozostałością po żyjących tu Benedyktynkach .
Na początku XVII wieku tuż przy baszcie założony został malutki cmentarz . Na przełomie XIX i XX wieku widoczne jeszcze były mogiły na jego terenie ale dziś już nic nie wskazuje na to że kiedyś grzebano tam ludzi .
Przy baszcie przebiega niebieski szlak turystyczny oraz szlak Św Jakuba oznaczony żółtą muszlą .

DSC_7624 DSC_7638 DSC_7625 DSC_7627 DSC_7628 DSC_7631 DSC_7632 DSC_7633 DSC_7636 DSC_7637
icon-car.pngKML-LogoFullscreen-LogoQR-code-logoGeoJSON-LogoGeoRSS-LogoWikitude-Logo
Baszta w Kicharach

ładowanie mapy - proszę czekać...

Baszta w Kicharach 50.737049, 21.733784